Në kohët e sotme, teknologjia shpesh na shpërqendron nga detyrimet tona profesionale por edhe të jetës personale. Ne mund t’i qasemi postave elektronike në çdo kohë, por edhe në të gjitha faqet e rrjeteve sociale që na mbajnë të lidhur jo vetëm me miqtë dhe të afërmit.a

Shpesh biem në grackën e përgjigjes ndaj mesazheve që lidhen me punën në momente që normalisht do të na duhej të pushonim. Njëra sjell tjetrën dhe përfundojmë duke bërë punë jashtë zyrës, në orë dhe ditë të pacaktuara. Por pse po ndodh kjo?

Pasiguria për aftësitë tona

Të gjithë kemi këtë nevojë të vazhdueshme për të treguar se sa mirë jemi në atë që bëjmë, veçanërisht shefit. Por, duke treguar kaq shumë përkushtim ndaj detyrave tona, ndonjëherë fshehim pasiguri. Sigurisht, disa stereotipe mund të jenë fajtore. Nëse, për shembull, puna jonë është në një mjedis të mbizotëruar nga meshkujt ose ne jemi shumë të rinj për këtë post, ne kemi më shumë ankth për të treguar atë që meritojmë.

Frika nga mosnjohja

Nëse mjedisi në të cilin ne punojmë është jashtëzakonisht konkurrues ose ky tipar është intensiv në karakterin tonë, atëherë frika se nuk do të njihemi për ato që ne po bëjmë është qesharake. Për ta eliminuar atë, ne fillojmë procesin e punës pa ndërprerje për të arritur sa më shumë që të jetë e mundur çdo herë. Presioni nganjëherë lind nga fakti se ne shikojmë nëse kolegët tanë janë promovuar apo rritur. Sigurisht kërkesa për të punuar më shumë rritet ndonjëherë pa e kuptuar.

Vështirësia për të thënë jo

Shefi na jep një projekt të ri ndërsa ne tashmë kemi të tjerë në pritje. Kolegët po kërkojnë ndihmë për çështje të ndryshme dhe ne jemi me nxitim. Rezultati është që ne e ngarkojmë orarin tonë me detyra që shpesh nuk janë as përgjegjësia jonë. E gjithë kjo sepse e kemi të vështirë të themi jo. Vendosja e kufijve është përgjegjësia jonë më e madhe dhe nëse ne fillojmë ta bëjmë këtë, do jemi në gjende të balancojmë punën dhe jetën tonë jahstë saj.