1960 – Grushti i parë i shtetit në Republikën Turke ka ndodhur në vitin 1960, ku gjatë asaj kohe pasti tension mes qeverisë dhe opozitës.

Ushtria rrëzoi qeverinë më 27 maj duke marrë kontrollin. Presidenti, Kryeministri dhe disa ministra u arrestuan. Gjenerali Cemal Gursen mori pushtetin ndërsa Presidenti Adnan Menderes u ekzekutua. Presidenca dhe Kryeministri u dominuan nga ushtria deri në vitin 1965. 1971-Ekonomia turke ishte në stanacion në fund të viteve 1960 dhe recesioni shkaktoi protesta në të gjithë vendin. Monedha turke u zhvlerësua ndërsa inflacioni vjetor arrit në 80%. Më mars ushtria ndërhyri sërish në përpjekje për të rivendosur rend. Shefi i Përgjithshëm i ushtrisë, Memduh Tagmac, i dha ultimatum Kryeministrit, Suleyman Demirel. Ai akuzoi qeverinë se çoi vendin në anarki dhe i kërkoi që të formonte një kabinet të fortë qeveritar të frymëzuar nga pikëpamjet e Ataturkut. Disa orë më pas Demirel dha dorëheqjen. Ushtria nuk mori pushtetit në mënyre të drejtpërdrejtë, por u kërkua formimi i një qeverie teknike. 1980 – Paqëndrueshmëria vazhdoi deri në grushtin e shtetit të vitit 1971. Turqia ndryshoi kryeministrat 11 herë gjatë viteve 1970. Ushtria nisi të diskutonte mundësinë e një grushti shteti në fund të vitit 1979 dhe e ndërmori këtë hap në shtator 1980. Ushtria drejtoi vendin për 3 vite. Ushtria arrestoi qindra njerëz, ku dhjetëra prej tyre u ekzekutuan, torturuan dhe u zhdukën. Më pas në vitin1982 një kushtetutë e re u miratua me referendum publik. 1997 – Në zgjedhjet e vitit 1995 Partia islamike e Mirëqenies mori pushtetin. Në vitin 1997, ushtria i vuri kushte qeverisë. Më pas Kryeministri, Necmettin Erbakan u detyrua të jepte dorëheqjen. Partia e tij u nxor e jashtëligjshme në vitin 1998 dhe Erbakan iu ndalua të ishte pjesë aktive në politikë për 5 vite.