Të më vrasin mua, si duhem as dreqit’, historia e familjes së ngujuar në Shkodër

Arbeni është vetëm 11-vjeç. Jeton me gjyshërit në fshatin Vrakë të qarkut Shkodër. “Faji” i vetëm i tij është që lindi në familjen Gjonluli. Ai nuk ka dalë asnjëherë nga pragu i shtëpisë. Nuk ka shokë. Nuk di shkrim e këndim, pasi s’ka shkuar asnjëherë në shkollë. Arbeni thotë se nuk del jashtë shtëpisë, pasi “është në gjak”. “Unë e kuptoj këtë situatë. Kam frikë nga gjakësi, se njeriu frikë për jetën ka”, thotë 11-vjeçari, teksa fjalët e tij duken prej të rrituri. Kërkesa e tij e vetme është: “të jetoj i lirë”. Familja e Arbenit ka 25 vite që është në gjak. Gjyshi i tij, Marku, 75-vjeçar, tregon për “Fiks Fare” historinë si nisi gjakmarrja. “Djali im vrau një kushëri. Edhe pse ai vuan dënimin, familja jonë qëndron e ngujuar. Disa pjesëtarë kanë ikur jashtë shtetit. Frika më e madhe është për nipin, 11-vjeçar. Edhe kur shkojmë për të mbushur ujë, qëndroj tek cepi i ferrës për të parë nëse kalon gjakësi”, thotë Marku, ndërsa shton se më mirë të vrasin atë. “Unë jam i vjetër dhe nuk i duhem as dreqit”, vijon Marku, ndërsa tregon se ka probleme edhe me disa familje të tjera, për shkak se djemtë e tij kanë vrarë. Për shkak të gjakmarrjes, familja Gjonluli, në fshatin Vrakë të njësisë Guri i Zi, është sulmuar disa herë me armë zjarri. Marku tregon vendin ku kanë rënë plumbat dhe si kanë shpëtuar fëmijët e vegjël pa u vrarë. Një nga dritaret e shtëpisë, e cila kishte pamje nga rruga e fshatit, ishte murosur, për shkak të këtyre sulmeve. Ndërkohë, ekipi i gazetarëve të Fiks Fare, udhëtoi drejt Malësisë së Madhe për të risjellë historinë e familjes Quku. E cila për shkak të gjakmarrjes i kanë vrarë një vajzë 17 vjeçare. “Marie kishte vajtur për pushime tek gjyshi kur ne morëm vesh se u vra në arë bashkë me vjehrrin tim”, thotë e ëma e Maries. Ajo thotë se nuk e dimë se kush i ka vrarë, por ne kemi patur më përpara probleme me gjakmarrjen. Manushaqja tregon mes lotësh se Marie kishte nisur të bënte pajën dhe se qëndisjet e saj ajo do t’i ruante gjatë. Vajza më e vogël e kësaj familje shkruan në një fletë: “Dua të jem e lirë”, ndërkohë që reciton një poezi për të motrën e vrarë , ku shpreh mallin e saj për të. Dramën e kësaj familje e tregon për Fiksin Liljana Luani, mësuesja vullnetare që shkon në të gjitha familjet me probleme gjakmarrje. Familje që fëmijët e tyre nuk i dërgojnë dot në shkollë. Për familjen Quku ajo thotë se “Është një familje me probleme të theksuara gjakmarrje”. Mes lotësh ajo tregon sa të vështirë e ka pasur të fshijë nga rregjistri emrin e Maries së vrarë. Në policinë e qarkut Shkodër, shefi i krimeve Genti Berberi thotë se nga statistikat e fundit janë 47 familje të ngujuara dhe 12 fëmijë që nuk shkojnë në shkollë për shkak të këtyre problemeve, ai thotë se historinë e gjakmarrjes mund ta tregojë më mirë një historian. Pyetjes së gazetarëve se nëse kërcënimi përbën vepër penale, Berberi nuk pranoi t’i përgjigjej madje as të xhirohej me kamer. Në drejtorinë arsimore Shkodër, inspektori Entri Çaku pohon se ky institucion ka të identifikuar 5 fëmijë. Dhe drejtoria arsimore Shkodër u ofron mësim këtyre 5 nxënësve që qëndrojnë të ngujuar. Ndërkohë i pyetur për numrin e nxënësve të ngujuar se ku bazohen mbi të dhënat, ai thotë se ne të dhënat i marrim nga njësitë administrative.